Wat beteken die Afrikaner Nasionalistiese Beweging se vlag?

Ons vlag dien as simbool vir ons organisasie, maar ook as simbool van ons vryheidstrewe.

Ons het die ou Republiekvlag geneem en die Union Jack daar uitgehaal, omdat ons weet dat die Engelse staat nooit opgehou het om ons vyandiggesind te wees nie.

Aanvanklik was die doel met die Union Jack in die ou Republiekvlag, dat dit die Kaap en Natal moet verteenwoordig, verenig op die agtergrond van ons Dietse Protestantse oorsprong wat deur die oranje-blanje-blou verteenwoordig word.

As mens egter na die geskiedenis kyk was die twee provinsies ook onregmatig deur die Engelse verower. Daarom wil ons nie meer aan die Union Jack ‘n plek gee nie.

Ons hoop dat die ANB vlag eindelik as ons nuwe Landsvlag sal wapper oor ons eie vaderland, heel Suid-Afrika, waarin die Afrikanervolk oor homself sal regeer in Afrikaans, met God’s Woord as enigste rigsnoer. Dit is ons ideaal.

Ons noem ons vlag die Afrikaner Bittereindervlag.

 

DIE AFRIKANERVOLK SE GELOOFSERFENIS (1)

deur MJ Erasmus

Wanneer ons besin oor die geloofserfenis van ons Afrikanervolk is ons met een van die mees heilige onderwerpe besig wat daar maar kan wees. ‘n Vaste ingewortelde geloofsoortuiging en onwrikbare geloofsvertroue, in die drie-enige God wat Homself in die Bybel, sy onfeil-bare, gesagvolle en onveranderlike Woord, openbaar, was die grondslag waarop ons volk gebou is en die wortel waaruit ons volk gegroei het. Dít is die fondament van die Afrikanervolk.

Dié geloofsfondament, wat so duidelik uit die wordingsgeskiedenis van ons volk aanwysbaar is, en wat so baie van ons dapper voorgeslagte en volkshelde hul lewens deur besiel het, het dié merkteken van die ware Boer/Afrikaner geword. Die dankbare wete dat die HÉRE ons ‘n volk gemaak het, dat Hý aan ons ‘n vrye Vaderland en soete Moedertaal geskenk het, om te alle tye te koester en beskerm, het die basiese lewens-opvatting van die deursnee Afrikaner geword. Die eer van God en ‘n opregte dankbaarheidslewe vir die genadige verlossing in Christus, het die rigting-wyser vir ons daaglikse lewens geword. Die suiwer geloofswortels, van geslag na geslag van ouers en grootouers aan kinders en kindskinders oorgedra, het die wese van ons Volksidentiteit geword.

Deur die vaste en sekere Bybelse geloofsuitkyk as dryfveer is, deur die genade van God, die allerfelste beproewinge van onder andere die Groot Trek en veral die Tweede Vryheidsoorlog deurleef en is ons Vaderland in geloof en toewyding opgebou, op eerbare wyse deur harde werk en volharding. Die HERE het ons volk besonderlik begenadig, om ten spyte van die vyande wat ons wou vernietig, op 31 Mei 1961 dié grootse dag te laat beleef, toe onder Afrikaner-bewind ‘n vrye Republiek oor heel Suid-Afrika uitgeroep is. Soos in die destydse Boererepublieke sou in die grondwet van ons Republiek van Suid-Afrika duidelik verklaar word, dat die HERE self die hoogste gesag is en dat sy Woord die fondament is waarop ons ons Vaderland wil regeer. Dieselfde geloof besing ons in ons volkslied, die Stem van Suid-Afrika: ”knegte van die Allerhoogste teen die hele wêreld vry”.

As ons vandag vra waarom hierdie Afrikaner-Boere Republiek so gehaat en gehoon is deur ons vyande en deur wêreldmagte op soveel gebiede beveg is, lê die antwoord opgesluit onder andere in die woorde van Openbaring 12 vers 17: “En die draak was vertoornd op die vrou, en hy het weggegaan om oorlog te voer teen haar ander nakomelinge wat die gebooie van God bewaar en die getuienis van Jesus Christus hou.” Ja, die magtiges van hierdie wêreld het hulle hande uitgesteek na die rykdom van ons land. Hulle het vandag alles wat hulle wou vir hulleself ingepalm. Maar daar agter sien ons die Satan wat oorlog voer en die ware geloof, waarop die HERE ons hier gegrondves het, wil vernietig.

Daarom is ons vandag steeds besiel met ons geloofsroeping en hou ons as ware Afrikaners vas aan die woorde van Christus in Johannes 16 vers 33: “In die wêreld sal julle verdrukking hê; maar hou goeie moed, Ek het die wêreld oorwin.” En ons dink aan die eenvoudige woord van ons geliefde President Paul Kruger: “Salisbury sê: Dié volk mag nie bestaan nie. Maar God sê: Die volk sal bestaan! Wie is dan reg? Tog sekerlik die Here.”

 

Die aanloop tot die Eerste Vryheidsoorlog

CH van der Grijp

Ons almal weet van die Eerste Vryheidsoorlog wat geëindig het met die slag van Majuba. Maar wat het die oorlog vooraf gegaan? En hoe vergelyk daardie tyd se gebeure met 1994 se gebeure?

Toe MW Pretorius bedank uit die Presidentsamp in 1871, het die volk die begeerte gehad om ‘n geleerde man as President te kry, want hy moet die Britse argumente op ‘n slim manier kan teëstaan.

So word Ds. Francois Burgers verkies as President. Maar Burgers was ‘n sterk voorstander van liberale godsdiens, vryheid van die individu en  inter-nasionale eenheid. Hy begin dadelik met sy ‘hervormings’ beleid, om die ZAR aanvaarbaar te maak vir die wêreld.

Klink dit nie bekend nie? John Vorster het “Klein Apartheid” afgeskaf om dieselfde rede, om Suid-Afrika aanvaarbaar te maak vir die wêreld.
Paul Kruger, ‘n Godsman, is oorgesien as moontlike President, want die volk wou die ZAR ‘n welgestelde, vooruitstrewende staat maak.

Paul Kruger het deur Burgers se wêreldse maniertjies gesien, en hy het geen geheim daarvan gemaak dat Burgers die ondergang van die jong Republiek gaan bewerkstelling nie. Paul Kruger bedank uit die Uitvoerende Raad (landsregering) in 1873 as Kommandant-generaal. Hy het eerder bedank as om deel van Burgers se hervormings-beleid te word en so die vertroue wat die volk in hom gestel het, te skaad.

Burgers was meer buite as binne die ZAR op allerlei reise. Terwyl hy juis weer op so ‘n reis was, 12 April 1877, ry Shepstone ewe rustig die ZAR binne, stryk die Vierkleur en hys die Union Jack ten aanskoue van die Volk. Shepstone was so seker van sy saak dat hy nie met ‘n militêre mag die ZAR beset nie, maar met net 25 polisiemanne. Hoe vernederend vir die nageslag van die Voortrekkers!

Net 25 jaar na die Zandrivier konfensie, waar die Afrikanervolk sy onafhanklikheid in 1852 verkry het, is hy sonder enige verset uitgelewer en onderwerp aan sy vyand.

Om teenstand te voorkom het President Burgers en die Uitvoerende Raad deur middel van agente pogings aangewend om die Transvalers tot kalmte te maan.

Twee dae voor die anneksasie is vergaderings gereël. Klink dit nie so baie na die verraad in 1994 nie?

Ene Hoffman (‘n agent), skryf aan Burgers dat die vergadering op Gatsrand goed bygewoon is, en dat hy geen moeite ondervind het om die mense tot bedaring te bring nie. Dat indien Shepstone nou enige optrede sou uitoefen, die burgers geen wapen sal opneem nie en sal wag op opdragte van die regering. Hoffman skryf dat die burgers hulle aan die bepaalde regering sal onderwerp, aangesien een daad van eie handeling tot regeringloosheid sal lei. Met hierdie vergadering, skryf Hoffman, het die gemoedere bedaar.
Daar is nog 5 sulke byeenkomste gehou om die burgers te bedaar.
Frederik Wolmarans het wel met 400 gewapende burgers gemobiliseer om Shepstone met geweld terug Kolonie toe te jaag, maar hulle is deur Burgers se Uitvoerende Raad oorgehaal om hul voorneme te laat vaar.

Die eerste opstandeling teen die Engelse regering was ‘n prokureur Van Eck, wat geweier het om sy belasting te betaal omdat hy gesê het dat dit ‘n onwettige regering is. Ses weke later het ook advokaat Fred Kleyn om soortgelyke redes geweier om sy belastings te betaal. Prokureur van Eck het blykbaar ‘n groot invloed onder die burgers gehad, omtrent ‘n maand na sy saak verhoor is, het bykans 400 burgers teen die betaling van belastings geprotesteer.

Die boere het op hulle kwitansies geskryf ‘Betaal onder dwang’. Die Landros wou die kwitansies nie aanvaar nie. Van daar af het die lydelike verset hand oor hand toegeneem. Ons weet hoe Genl. Piet Cronjé Potchefstroom gaan beset het, en van daar af het die wapen geweld begin.

Wat ons moet verstaan is dat die tyd vir die terugneem van hulle staat eers moes ryp word. Toe die tyd daar was het hulle hul vertroue op God gestel en die gelofte weer bevestig by Paardekraal. Daarna het hulle die oorlog ingegaan.

Vandag moet ons eers weer terugkeer na God deur werklik Sy Woord te ondersoek en dit te glo. Ons moet bely ons het gesondig en Hom dan dien.

 

Swart oproer… Die begin van die einde?

Die ANB voorsitter, CH van der Grijp:
gee
raad wat om te doen as die swart massas begin saamdrom en afbreek…
Deur die jare in Suid-Afrika het daar ‘n stryd gewoed, tussen die wat “Een mens en een stem” en ‘n belofte van voorspoed gepropageer het, en die ander pool, diegene wat vasgestaan het daarby dat Blank Suid-Afrika aan die Afrikaner behoort. Dat die histories erkende gronde wat aan die Swartman behoort terug moet gaan na die swartman, maar ook dat alle gronde wat histories aan die witman behoort as vaderland van die Afrikaner erken word. Daardie mense het dan ook die gevare uitgewys as “Een mens een stem” ooit in Suid-Afrika aanvaar sou word: Dat die witman van alles wat heilig was gestroop sal word,  en fisies uitgemoor sal word.
Deur bedrog is die Afrikaner uitgelewer. Die bedrog was deur ‘n strikvraag en ‘n belofte in die referendum van 1992 dat daar aan die kiesers ‘n kans gegun sou word om die onderhandelde ooreenkoms tussen ANC / NP goed of af te keur, min wetend dat dit deur middel van een mens een stem sou geskied…
Elke dag sedert 1994 tot tans beleef ons dit dat die Nee-stemmers se vooruitskouing van die geskiedenis bewaarheid word
Een so ‘n vooruitskouing of vooruitsig in die geskiedenis is die van oom Jaap Marais. Hy het aangedui dat die bestel in duie gaan stort, dat dit gepaard sal gaan met geweld en dat ons daarbinne vasgevang gaan word. Die geweld sal eerstens wees, swart op swart om mag te bekom. Afrika is bekend vir staatsgrepe.
Maar oom Jaap het ook ‘n oplossing vir die gevaar gebied: Ons moet buite die bestel bly en voorsorg tref. Kies reg, bly weg. Die witman moet konsolideer en organiseer om ‘n mag buite die bestel te word. Bly buite die geweld tussen die swart organisasies, moet nie daarby ingesleep word nie, maar tref voorsorg.
Oom Jaap het ook verder die vereiste gestel: Daar sal ‘n tyd kom waar ons weer trou aanmekaar sal moet sweer, en die middele tot ons beskikking gebruik en weer ons grense trek, al sal dit ook met bloed gepaard gaan.
Oom Jaap en Willie van der Grijp het die Bittereinders Sekerheidswag begin om sodoende die volk te organiseer om homself te kan handhaaf. Na die afsterwe van Oom Jaap en met die uitdrywing van mnr Willie van der Grijp en ander behoudende Afrikaner nasionalistiese leiersfigure het dit tot ‘n einde gekom.
Die Afrikaner Nasionalistiese Beweging is die wat uit gedrywe is maar die ANB het egter ook die waarskuwings ter harte geneem en die volk bly oproep om die bestel te verwerp, en buite die bestel te konsolideer… EENDRAG MAAK MAG.
Vandag is almal in rep en roer, almal hardloop rond en bewe oor die EFF wat die land tot stilstand wil bring…. Mense wat ag geslaan het op die waarskuwings en ingeskakel is by veiligheidstrukture, word oorval met oproepe van: “Wat nou!!!”
Wat nou? Waar ek betrokke is in die beveiliging van ons mense, wat SAPD veiligheids vergaderings bywoon, word daar op elke vergadering erken dat die SAPD nie meer die vermoë het om gewone misdaad te bekamp nie. Uit die mond van generaals kom die erkenning dat as die gemeenskappe , dorps en plaaswagte nie betrokke raak by die bekamping van misdaad nie, sal die land in vlamme opgaan en georganiseerde misdaad die beheer van dorpe, stede en die land geheel oorneem. Misdaad statistieke toon elke jaar ‘n toename in misdaad op alle vlakke. Wat skrikwekkend is, is dat binne ‘n bestek van 3 jaar het die moordsyfer gestyg vanaf 50 na 60 en nou na 82 moorde per dag.
Op die vergaderings in die openbaar, sedert verlede jaar, was daar telkens erken dat daar groepe is wat organiseer om SA in geweld te laat opgaan. “SA Concerned Group” en “Team Sugar SA” is aktief besig om te organiseer om die planne tot uitvoering te bring. Mens kan verseker wees dat die groepe ook ‘n belang het in alle oproer wat beplan word in die land.
In die nuuskonferensie van 15 Maart het Malema dit duidelik gestel dat dit ‘n rewolusie is wat die 20ste begin en beklemtoon dat daar nog nooit ‘n eindtyd afgekondig is wanneer die protesaksie moet eindig nie. Wanneer al die “proteste” begin hand uitruk, kan die land in geweld opgaan. Die witman moet besef dat hy dan uitgelewer sal wees.
Die “proteste” gereël deur die EFF en ander opstokers word nou voorgehou as ‘n burgerlike protes met verskeie rolspelers en vakbond federasies. Daarmee probeer hulle die volume daarvan vergroot en hulself “verontskuldig”. Malema het gesê dat die protes sal ophou as Ramaphosa bedank. Hy het verder “gewaarsku” dat indien Ramaphosa nie bedank nie sal die leierlose rewolusie losbars wat deur talle persone geopper is, en dat Ramaphosa die verantwoordelikheid daarvoor sal dra.
Die waarskuwing en die dreigemente van anargie was voor 20 Maart daar en is steeds daar. Dan kan daar voedsel tekorte ontstaan, SA kan in duisternis gedompel word. Mense sterwe al reeds in hospitale a.g.v. ‘n staking.
Wat kan ons doen?
Die SAPD gaan u nie kan help nie,
Gaan lees dus oom Jaap se waarskuwing en oplossing hierbo.
Skakel dadelik in by die dorpswag of plaaswag of buurtwag en raak betrokke.
Tref voorsorg en bly paraat, soos vir enige noodtoestand: Voedsel , brandstof , kerse, flitse, vuurhoutjies, drinkwater, chroniese medikasie, nood rugsak met o.a. verbande en middels vir brand, skiet, steek en snywonde.
Bly weg van die gebiede waar daar geweld is, moet nie betrokke raak by die politieke spel nie. KIES REG, BLY WEG
Laat hul mekaar opvreet.
Waar die SAPD se aandag by die opstokers is, gaan hulle beswaarlik beskikbaar wees vir enige nood. Onder sulke omstandighede kan plase en plotte geteiken word deur kriminele. Wees paraat, laat ouer mense eerder by hul kinders intrek. Eerder Bang-Jan as Dooie-Jan. Onthou, u het die reg om u lewe te beskerm, die van jou vrou, kind en familie. Hiermee wil ek u nie bangpraat nie. Gerrit Maritz het die Trekkers gewaarsku toe Piet Retief nie terugkeer nie, met ‘n oproep: TREK LAER…ALMAL. Van die Trekkers het op die oproep reageer, ander het gedink Maritz gaan haal die bobbejaan agter die bult. Daardie nag was ‘n verskrikking en is die grootste massamoord in Suid Afrika, in ‘n enkele nag gepleeg.

Dus, mense: Trek laer…..

 

Lita Fourie – Haar hart vir haar volk in die Lyde en Smart

Dit is met hartseer dat ons verneem van Mev Lita Cross Fourie se afsterwe.
Oom Cross en tannie Cross het ek persoonlik leer ken ‘n maand voor hul Plaasaanval.
‘n Gebeurtenis wat Lita se hele lewe sou verander…..God het haar op ‘n pad geplaas om Sy werk te doen, daar te wees vir menige man, vrou en kind, slagoffers van plaasaanvalle. Om ook daar vertroosting te bring. Vandag staan die Witkruis Monument as spieëlbeeld van Lita Fourie se werk.  In daardie Kruise leef sy voort, in daardie mooi Witkruise het Lita berusting gevind….het sy saam gehuil, saam gevoel, soos ‘n Moeder vir haar Volk. Altyd daar.

Carel van der Grijp, Voorsitter  Afrikaner Nasionalistiese Beweging.

 

Kom in beweging en keer terug na die Woord van God


Kom in beweging en keer terug na die Woord van God

Mnr Carel van der Grijp, die voorsitter het die ANB op die eerste vergadering in Februarie so opgeroep.

Die stryd wat op ons wag se intensiteit neem toe, maar die volk is half apaties. Die aanslae wat op ons beplan word, word elke dag gehoor op sosiale media en uitgesaai oor die radio. Maar elkeen gaan aan met sy werk om te kan lewe en te versamel vir sy oudag…

Intussen hang die dreigement van Mal-ema in die lug dat hy nie kan sê wanneer hy die bevel gaan gee om die blanke uit te wis nie. Die dreigement kom nie net van daardie geledere af nie maar ook Mbeki het gewaarsku van die leierlose revolusie wat in die land gaan losbars. Ons sien die ineenstorting van ons finansiële stelsel. Ons sien hoe ons volk afwyk van ons geloofsgrondslag. Nuwe “idees” wat van die buiteland af ingevoer word, soos groot popkonserte, word aangryp. Daarmee is ons volk ook besig om sy karakter prys te gee vir die genietinge van die wêreld.

Geneem uit die ANB se naam met die klem op “Beweging” is ons doel om ‘n stryd te bly voer, al is ons min. In ons organisasie beskerm ons die kernbeginsels van Afrikaner-nasionalisme, maar ons moet die boodskap daarvan uitdra. Ons moet ons volk laat besef dat daar hoop is.

Ons volk moet terugkeer na die Woord van God soos ons grondslag dit ook aandui. Dit is die rede hoekom ons die stryd voortsit en ook vandag vergader. Ons vergader hier om te beplan en te besin oor wat ons gaan doen in die jaar om lede bymekaar te kry en te  inspireer om saam met ons die stryd voort te sit.

 

Aanloop tot Majuba

Deur CH van der Grijp

majuba12-1705895223

Vriende,
ons moet die verlede met die hede vergelyk en let op wat gelei het tot verlies van ons vryheid, en ook wat die herwinning daarvan bepaal het. Dan kan ons sien of daar hoop vir die toekoms is.
Dit is as gevolg van liberale politiek dat die ZAR in Paul Kruger se tyd aan die Britse owerhede uitgelewer is. Netso is dit as gevolg van liberale politiek dat die RSA in 1994 aan die vyand oorgelewer is. Dit is dus  nodig om die skuldiges van die verlede sowel as die hede, by die naam te noem.
As vergelykende omstandighede, gebruik ek graag die gebeure wat die Eerste Vryheidsoorlog tot gevolg gehad het: die verlies en herwinning van die vryheid van die ZAR. Ook daardie verlies van vryheid, destyds, het sonder die knal van ‘n enkele geweerskoot plaasgevind.

Na MW Pretorius se bedanking as President, het die volk die begeerte gehad om ‘n geleerde man as President te kry. ‘n Man wat dan ook opgewasse sou wees teen die Britse argumente. Die ZAR se grondwet is selfs verander sodat ‘n nie-burger ook as President kon verkies word.
Ds. Francois Burgers met sy liberale godsdiens, Vryheid van die Individu, Internasionale opvattings en sy hervormingsbeleid, word verkies tot President. Paul Kruger, ‘n Godsman, word oorgesien, want die volk wou die ZAR ‘n vooruitstrewende staat maak. Paul Kruger beskou Burgers as wêrelds en maak geen geheim daarvan dat Burgers die ondergang van die jong Republiek gaan bewerkstelling nie.
Na dertig jaar as Kommandant-generaal, bedank Paul Kruger in 1873 uit die Uitvoerende Raad (landsregering). Die aansien en voordele as lid van die landsregering is vir hom van minder belang as sy beginsels. Eerder bedank as om die vertroue wat die volk te skaad.
Paul Kruger besluit om vir Burgers in die volgende President-verkiesing teë te staan, maar nog voor die verkiesing gehou word ry sir Shepstone op 12 April 1877 met 25 polisie konstabels Pretoria binne, annekseer die ZAR en hys die Britse vlag.

Toe Shepstone en sy konstabels Transvaal inry, is daar ‘n effense opstand. Frederik Wolmarans mobiliseer met 400 gewapende burgers om Shepstone met geweld terug Kolonie toe te jaag, maar hulle word deur Burgers se Uitvoerende Raad oorgehaal om hul voorneme te laat vaar.
Was hierdie anneksasie ‘toevallig’ of was dit ‘n beplande aksie tussen Burgers en sy regering en lord Carnarvon, die destydse Britse minister van kolonies?
Burgers aanvaar die anneksasie goedsmoeds. Ons weet dat Paul Kruger die anneksasie met geweld sou teëstaan, was hy president – soos die geskiedenis ons ook wys met die Tweede Vryheidsoorlog. In 1877 was Engeland glad nie gereed vir oorlog nie. Daarom moes die ZAR aan Brittanje oorhandig word voor Paul Kruger dalk President word, en Engeland se kanse om die Transvaal in te palm, sonder oorlog, verby is.
Burgers het verraad gepleeg, en almal wat nie saam met Paul Kruger uit die regering gestap het nie, is saam met Burgers as lands- en volksverraaiers beskou. Net 24 jaar na die Zandrivier konvensie, waar die Afrikanervolk sy onafhanklikheid in 1853 verkry het, is hy sonder enige verset uitgelewer en onderwerp aan sy vyand.

Vriende, ons moet onthou hoe die Voortrekkers aan die Oosgrens verdruk is deur die Engelse. Ons weet dat hulle getrek het om vry te wees om hulself te regeer. Tog aanvaar hulle hierdie besetting sonder enige teenstand.
Het Shepstone net eendag besluit hy roep 25 polisiemanne bymekaar, ry en beset die ZAR? Nee, vriende, daar is agteraf gekonkel en Burgers was daarby betrokke. Shepstone het versekering van Burger gehad dat hy nie met geweld gestuit sou word nie.
Ironies genoeg – in ‘n minderheidsverslag van daardie tyd, word President Burgers se goeie hoedanighede uiteengesit en word gesê dat Burgers voel sy volk het hom verraai. Hy het glo verbande op sy plaas uitgeneem (omdat die staatskas leeg was), om geld in die hande te kry vir die oorlog teen Sekukune, waardeur hy toe sy grond verloor het. Gaan lees gerus die Minderheidsverslag oor President Burgers.

Vandag is daar baie mense wat Suid-Afrika verlaat, en uitwyk na die buiteland toe vir ‘n beter toekoms. Hulle is moeg vir die onderdrukking, vervolging, die plaasbesettings en onteiening. Moeg daarvan dat hulle kinders nie ‘n heenkome het nie. Hulle sien geen lig nie, net dat geen stryd hulle vryheid gaan bring in hierdie land nie… daarom verlaat hulle Suid-Afrika.
Dit was al so in ons geskiedenis ook.
Na die Tweede Vryheidsoorlog het ‘n klomp mense Suid-Afrika verlaat en Argentinië toe getrek, omdat hulle weier om te dien onder die Engelse regering. Ook die Dorslandtrekkers, het getrek omdat hulle nie onder die liberale President Burgers wou dien nie.
So het die Voortrekkers ook besluit dat hulle nie verder onder ‘n Engelse regering gaan dien nie. Nie meer die verdrukking en geweld, die aanslag in die kerke op hul geloof gaan aanvaar nie. Hulle het besluit om eerder die binneland in te trek en daar hul vryheid te gaan soek. Dit was ‘n pad van bloed, smart en trane maar hulle het hul onafhanklikheid gekry.
Ons moet ook onthou van die groep Afrikaners wat agtergebly het in die Kaap. Wat tydens die besetting van die ZAR in 1877, nog besig was met ‘n stryd, gevoer deur Afrikaners en konserwatiewe Setlaars, om die Kaap te bevry van Brittanje. Hulle het nog die negende swart Grensoorlog gevoer, en na die trek het hulle nog die stryd gehad teen verengelsing in die skole.
Die Taalgenootskap is juis gestig deur die Afrikaners wat nie getrek het nie. Die stryd het voortgeduur in die Kaap. In Augustus herdenk ons die stigting van die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA), en so ook die stryd wat in die Kaap gevoer is en nié in die ZAR nie.
Nou moet ons Gods hand in die Groot Trek sien. Die Voortrekkers is vooruit gestuur om so die Christelike beskawing in Afrika in te dra, en om grondgebied – as woonplek vir ‘n Volk in wording – te beskaaf, ter behoud van die Christelike geloof.

Kom ons dink terug aan dr. Verwoerd se tyd. Wat sou hy gedoen het as Suid-Afrika deur Duitsland of Nederland of enige ander land, geannekseer word? Dadelik sou Krygswet afgekondig word, en die  weermag opgeroep het en sou hy toegetree het tot ‘n militêre stryd om die onafhanklikheid van Suid-Afrika te beskerm. Die hele verkose Volksraad sou toegetree het en met hul hele wese die anneksasie teëgestaan het.
Party mense sal nou vir my kwaad word, maar na al die stryd wat gevoer is op die Oosgrens, na al die kinders wat vermoor is, die smart en die trane, al die redes waarom hulle getrek het… aanvaar Burgers, sy Volksraad en die burgers van die ZAR aanvaar die besetting netso. Watter lamsakkigheid het daar dan geheers onder die burgers? Of dalk nie… Wat sou werklik die redes wees dat die meerderheid die anneksasie aanvaar het?
Paul Kruger en Pretorius het wel probeer om die volk aan te spoor om op te tree, maar dit het nie geslaag nie, en daar is later ‘n verbod op die tipe vergaderings gehef. Terwyl Britse mag toe op sy swakste en baie verdeel was as gevolg van die negende Grensoorlog (1877-78), die Zoeloe oorlog (Januarie tot Julie) en die Bapedi oorlog (tot einde 1879), sou dit maklik gewees het om die anneksasie tot niet te maak.
Ten spyte van die Volksvergaderings, ten spyte van die swakheid van die Britse mag, het die Transvaalse leiers gehuiwer om die vryheid met geweld te herstel. Eers 3 jaar en 8 maande later in Potchefstroom is geweld begin gebruik.
Volgens ‘n verslag van Prof. Haasbroek kan die onwilligheid van die Transvalers om in beweging te kom, dalk toegeskryf word aan ‘n begeerte na ‘n verenigde Suid-Afrika. Dié begeerte is blykbaar deur Pres. JH Brandt van die Vrystaat asook deur Ds. SJ du Toit van die Afrikaner Bond, vurig ondersteun.
‘n Ander rede tot die traagheid tot optrede kan gevind word by die politieke klimaat in die Kaap. Afrikaner leiers in die Kaap, die Transvaal en die Vrystaat het kontak met mekaar gehad. Volgens Prof. Haasbroek het die Transvalers dalk gekyk hoe die politieke wind in die Suide waai voor drastiese optrede. Die stryd wat in die Kaap voortgesit is deur die Afrikaners daar, was Afrikaner Nasionalisme in wording, ‘n politieke faktor om in gedagte te hou as verklaring van die stadige optrede in Transvaal.
Om nou weer terug te kom na die stryd in die Kaap teen verengelsing – daardie tyd is die Gimnasium daar gestig asook die Taalbeweging. Prof. Haasbroek beweer dat Afrikaner Nasionalisme sy beslag gekry het in die stryd van JD de Toit, Pannevis en die ander leiers van die GRA. So word die voortgesette stryd van die Kaap dan ook die stukrag agter die regering en burgers van die ZAR wat hul vryheid verloor het, om drie jaar later weer tot die stryd toe te tree.

Maar om terug te keer tot Burgers en sy agteraf gekonkel.
Ons moet mooi luister hier, want dit is presies wat weer gebeur het in 1994. Ons wat baie betrokke was in daardie tydperk, sal dit raaksien.
Vriende, daar was ‘n stryd om gebiedsuitbreiding. Aan die een kant die Britte en ‘n Federasie en aan die ander kant die Afrikaners wat selfbestuur wil hê. Ons weet van die anneksasie van die Oranje rivier, die slag van Boomplaats, en ook van Natal. So het die Engelse hulle grondgebied uitgebrei.
Lord Carnarvon ondersteun die idee van ‘n Federale stelsel, ter wille van die beskerming van die  Blanke in Suid-Afrika teen die aanvalle van die naturelle. Tog, verbied Carnarvon die Blankes in die Kaap en Natal om die ZAR te help met die oorlog teen Sekukune. So besef die Afrikaners in die Kaap dat ‘n Federasie eintlik maar teen hulle gemik is. Boon-op hou Carnarvon toe die oorlog teen Sekukune voor as rede om die ZAR te annekseer.

Na die anneksasie belowe Shepstone dat die ZAR ‘n afsonderlike regering kan bly, met eie wetgewing, as hulle deel word van die Federasie. Die burgers van die ZAR was bewus van die sprake van komende Federasie. Hulle het geweet wat in die Kaap aangaan, dit was in die koerante.
Netso kan niemand sê dat hy nie in 1994 geweet het wat kom nie. Die waarskuwing is al van 1969 deur ons uitbasuin – niemand het ‘n verskoning nie. Tog het niemand op die waarskuwings ag geslaan van wat op ons wag as “Een mens, een stem” gewettig sou word nie.
Paul Kruger het bedank en die mense gewaarsku teen wat op pad was. Netso is Oom Jaap Marais en Albert Hertzog uit die NP uit, om die volk te waarsku teen wat kom.
Die verraad word gepleeg 10 April 1877, baie naby aan 27 April 1994. Om teenstand teen die Federasie te voorkom maan President Burgers en die Uitvoerende Raad deur middel van agente die Transvalers tot kalmte. Twee dae voor die anneksasie.
Klink dit nie so baie na die verraad in 1994 nie?
Ene Hofman, ‘n agent, skryf aan Burgers dat die vergadering op Gatsrand goed bygewoon is, en die mense maklik tot bedaring gebring is. Hy meen, dat indien Shepstone nou optree, die burgers geen wapen sal opneem nie en sal wag op opdragte van die regering. Hofman skryf dat die burgers hulle aan die bepaalde regering sal onderwerp, aangesien een daad van eie handeling tot regeringloosheid sal lei.  Daar is nog 5 sulke byeenkomste gehou om die burgers te laat bedaar.
Die stilswye van die burgers was ook te danke aan die regering se houding ten gunste van ‘n Federasie. Party burgers in die ZAR was daarvoor, ander daarteen. Die volk was verdeel. Netso was ons volk se stilswye voor 1994, ten spyte van die bietjie opstand wat daar was, ook as gevolg van die regering se houding. Dit sou anders gewees het as Paul Kruger of Jaap Marais regeer het.

Shepstone was so seker van sy saak dat hy nie met ‘n militêre mag die ZAR beset nie, maar met net 25 polisiemanne, op 12 April 1877, die Vierkleur stryk en die Union Jack hys – ten aanskoue van die Volk. Hoe vernederend vir die nageslag van die Voortrekkers! Hulle kyk hoe word die hulle vlag gestryk, maar doen niks!
Al die Staatsamptenare en predikante het die anneksasie aanvaar. Net Paul Kruger, veldkornet A.S Pretorius (wat sy veldkornetskap aflê) en enkele ander erken nie die regering nie, en hou vergaderings. Verder was almal gelukkig.

Die ZAR het nooit werklik belasting ingevorder nie, maar toe die Engelse nou aan die burgers se geld vat, toé eers kom die verset.
Die eerste opstandeling was ‘n prokureur Van Eck, wat geweier het om sy belasting te betaal aan ‘n onwettige regering. Ses weke later weier ook advokaat Fred Kleyn om soortgelyke redes. Laasgenoemde  het blykbaar ‘n groot invloed onder die burgers gehad. Omtrent ‘n maand na die prokureur se saak verhoor is, protesteer bykans 400 burgers teen die betaling van belastings. Deur net twee mense wat in verset gegaan het, weier 400.
Die boere skryf op hulle kwitansies: ‘Betaal onder dwang’. Naderhand wil die Landros die kwitansies nie meer aanvaar nie. Van daar af neem lydelike verset hand oor hand toe. Genl. Piet Cronje beset  Potchefstroom, en wapen geweld begin.
Op 27 Februarie 1881 vind die Slag van Majuba plaas, voorafgegaan deur die bevestiging van die Gelofte by Paardeberg. Dit alles het begin by die lydelike verset – dít het die mense wakker gemaak.

paardekraal-monument
Vriende, kyk ons nou na die gebeure van die afgelope vier dekades, is die opmerklik dat die verraad van 1877 in baie opsigte ooreenkom met die verraad en misleiding wat gelei het tot die verlies van vryheid op 27 April 1994.
Na die Tweede Vryheidsoorlog, tydens die Unie van Suid-Afrika, het genl. Hertzog die Nasionale Party gestig met die leuse “Suid-Afrika Eerste!” As gevolg van sy stryd is Afrikaans aanvaar as amptelike taal, en is ons Bybel begin vertaal – hierdie grootse dinge het gebeur in ‘n verenigde Suid-Afrika.
Die strewe na Vryheid het bly lewe.
In die Kaap-provinsie is gestry om van Engeland vry te kom, en tegelykertyd het die Trekkers getrek om vry van Engeland te wees. Die stryd van Hertzog, Malan, Strijdom en Verwoerd lei ons uiteindelik na die lank gesogte verkryging van ons Vryheid, 31 Mei 1961. ‘n Verenigde Suid-Afrika, saam teen een gemeenskaplike vyand.

Tans is daar ‘n ernstige aanslag teen ons volk – om ons in twee te probeer deel: Boere en Afrikaners. Die Afrikaners van die Kaap word uitgekryt as die verraaiers, terwyl die Voortrekkers die Boere genoem word – asof hulle aan twee verskillende volke behoort.
Maar dit is verkeerd.
Die Afrikaners wat in die Kaap agtergebly het, het bly veg. En ek praat nie van die Cape Liberal Nat’s, wat saam met die Setlaars gewerk het, en aan die Britse owerhede onderdanig was nie. Hulle wou selfs ook en gekleurdes stemreg gee, daardie tyd al.
Nee, die Afrikaners aan die Kaap en die wat getrek het, het dieselfde stryd gestry. Ons moet God se hand in die Trek sien. Die Voortrekkers moes vooruitgaan, soos Josef Egipte vooruit na Egipte toe moes gaan. So is ons grondgebied, deur die werking van God, daargestel.

Ons moet onthou, met die eerste besetting van die Kaap was die Kaap Engelse grondgebied – wat ons toe weer bevry het – toe is die Kaap weer Hollands.
Met die tweede besetting het ons geveg en gestry teen Engeland, en ‘n groep mense het uiteindelik weggetrek. Die Oranje Vrystaat en die ZAR het tot stand gekom. Maar die Kaap, Natal, Oranje Vrystaat en die Transvaal is die land van die Afrikaner. So was dit ons beskore gewees om in 1961 ‘n totaal Blank Suid-Afrika, onder ‘n Afrikaner Regering te kry.

Die eerste stap om hierdie ware eenheid te vernietig, was om Dr. Verwoerd te vermoor. So het John Vorster, net soos T.F. Burgers, met sy sogenaamde hervormings beleid begin. ‘n Beleid wat die jong Republiek van Suid-Afrika “meer aanvaarbaar” vir die wêreld sou maak, en kwansuis welvaart en voorspoed vir die Afrikaner sou bring.
Net soos ‘n beginselvaste, Afrikaner Nasionalistiese regering, met Marthinus Wessel Pretorius en Paul Kruger daarin, opgevolg is deur ‘n liberale hervormings regering met T.F. Burgers. Net so het die liberale John Vorster in 1966 ‘n beginselvaste Afrikaner Nasionalistiese regering met Hendrik French Verwoerd, ‘n Albert Hertzog en ‘n Jaap Marais daarin, opgevolg.

Later het Paul Kruger, wat binne vyf jaar uit die regering gestap het, vir T.F. Burgers geopponeer en die verkiesing gewen. Net so was Albert Hertzog en Jaap Marais binne drie jaar uit Vorster se regering, en het vir John Vorster, De Klerk en PW Botha geopponeer.
T.F. Burgers het vyf jaar geneem om die Republiek aan die vyand uit te lewer, maar dit het 28 jaar geneem vir John Vorster, PW Botha en FW de Klerk om Suid-Afrika in 1994 uit te lewer.
Die vreedsame uitlewering van die Afrikaner aan sy vyande in 1994 in vergelyking met 1877 was egter diabolies. PW Botha, FW de Klerk en kie het gedurende hierdie 28 jaar, in samewerking met die Afrikanervolk se vyande, die onskuldige bloed van ons jong manne laat vloei om die volk ryp te maak vir die oorgawe van 27 April 1994.

Dit het 28 jaar geneem om Afrikaner Nasionalisme af te breek.
Waarom?
Omdat dit tydens die bewind van dr. Verwoerd ‘n hoogtepunt bereik het. As hulle ons op daardie stadium probeer uitlewer het, sou dit katastrofiese gevolge vir die vyand gehad het. Ons sou tot die stryd toegetree het as dr. Verwoerd nie vermoor was nie.
Die feit dat dit 28 jaar geneem het om die volk vreedsaam uit te lewer, is ‘n bewys dat die beleidsrigting en standpunte wat dr. Verwoerd gevolg het van die klein Afrikaner Volkie, ‘n magtige eensgesinde Nasie gemaak het.
Na die moord op dr. Verwoerd, is die volk sistematies vir 27 April 1994 voorberei.

Eers was dit die afskaffing van “klein Apartheid”, om kwansuis die welwillendheid van die buiteland en die swartes te  verwerf. Hierdeur is die deur vir die uitlewering geopen.
Vriende, ons onthou nog almal hoe daar oor die sanksies gepraat is, en oor toegewings. Die grootste oorweging, na dr. Verwoerd se moord, was die welvaart van Suid-Afrika, netsoos dit vir die burgers van die ZAR ook net oor welvaart gegaan het toe hulle vir T.F. Burgers as President gekies het.
Met die afskaffing van klein Apartheid is ook gesê dat dit die terroristiese aanslae van buite ons grense, sal verminder. So het die een toegewing op die ander gevolg. Die een verkiesing  op die ander is gehou. Die een belofte van voorspoed op die ander is aan die volk gemaak.

Ek onthou nog hoe ons gesin die hele land vol gereis het elke verkiesing van 1974 regdeur tot 1986; hoe my pa, Willie van der Grijp, orals gewaarsku het wat op ons wag. Maar die volk wou nie hoor nie.
Die aanslae het nie verminder nie, dit het toegeneem. Terrorisme op die landsgrense en selfs binnelands het ernstige afmetings aangeneem. Landmyne is op plase en teerpaaie gestel, bomme het in banke en voor staatsgeboue ontplof, ekonomiese toestande het versleg en die terroristiese oorlog is na Angola uitgebrei. Ons jong seuns is meer en meer opgeroep en na die grense gestuur waar hulle gedood en vermink is.

In Angola is SWAPO so te sê vernietig, en tog is ons verhoed om hom die finale nekslag toe te dien. Waarom?
Want die oorlog moes nie gewen word nie. Dit was net ‘n metode om die Afrikanervolk se aandag op die fisiese aanslag gevestig te hou.
Ek onthou nog goed hoe bly die matrieks was toe diensplig opgehef is, en die manne terugkom van die grens af. Ons gaan nie opgeroep word nie! Hoe bly was die moeders, want “my seun is gevrywaar daarvan”. Hoe bly was hulle om die stryd op te gee.
Ons is vreesbevange gemaak, terwyl daar op politieke gebied, by wyse van wetgewing, vrylik veranderings aangebring is, en met hul aandag gefokus op die fisiese aanslag, was die volk onbewus van die verraad wat gepleeg word. By die stembus is goedkeuring aan die uitverkopery gegee, en met verkiesing na verkiesing daarvoor gestem. Soos later deur die generaals en ou PW Botha gesê is: die oorlog was ‘n 20% militêre en 80% politieke oorlog.
Die lewens van dapper Afrikanerseuns, onskuldige vroue en kinders, baiefisies en geestelik geskend vir die res van hul lewens, is aangewend om die vyand diaboliese planne te laat slaag.

1981 het die HNP grens-setels gehad en die hele wêreld se koerante het berig dat die HNP die volgende regering van Suid-Afrika gaan wees. Toe dit in 1981 so duidelik blyk dat die HNP ‘n deurbraak maak, is politieke partye en volksbewegings deur die vyand gestig om aan die regterkant die verdeling so groot te maak, dat hulle aan bewind sal kan bly en so, ongestuit, met hul bose planne kan voortgaan.
Hierna het die sanksies gevolg, is daar met onderhandelings begin, en swart terroriste uit die gevangenis vrygelaat. Kommunistiese bewegings is ontban, en die begogelde Referendum van ’94 gehou.

So kan ons aangaan en alles uitwys. Die HNP se voorstel van ‘n Blanke Volksfront, wat De Klerk moes dwing om ‘n Blanke verkiesing te hou, is deur die mense aangegryp. Oom Jaap Marais het dit belangrik geag dat die woord Blanke in plek van Afrikaner gebruik moes word, want die Blanke in sy totaliteit word bedreig.
Maar die Front word deur De Klerk gekaap en met behulp van Dries Bruwer en Piet Gouws (voormalige presidente van die TLU en VLU), kom die sg. Afrikaner Volksfront onder leiding van Constant Viljoen en Ferdie Hartzenberg tot stand. Oom Jaap Marais distansieer hom van hierdie ‘Afrikaner’ Volksfront.

Regse Afrikanermans word daarop op ‘n selfmoord sending na Baputhatswana gestuur. ‘n Lokval word vir hulle gestel, om die indruk te skep dat die Afrikanervolk nie die vermoë besit om vir De Klerk te stuit met geweld wanneer hy ons uitlewer nie.
Net soos Wolmarans met sy 400 man, deur Burgers en sy knoeiers, in 1877, oortuig is dat die wapen nie die oplossing is nie, en status Quo aanvaar moes word, netso het De Klerk en sy knoeiers eers drie dapper manne van die BKA, wat gereed was om met wapengeweld vir die behoud van ons vryheid te veg, in Boputhatswana laat vermoor, om ons volk te verneder en te oortuig dat regse wapengeweld en opstand nie sal slaag nie.
Só ver was FW de Klerk en Constant Viljoen hulle met hul planne, dat hulle die jongmanne van die BKA voor vooraf-opgestelde kameras laat skiet en vermink het. So is status Quo aanvaar en ons in 1994 vreedsaam aan ons vyande uitgelewer.

Vriende, ons kan sonder aarseling sêa: met manne soos Paul Kruger, Hendrik Verwoerd en Jaap Marais aan die stuur, sou die twee Republieke in 1877 nie sonder wapengeweld onder vreemde oorheersing geval het nie. Daarom kan ons ook weet dat dit volksverraaiers was wat aan die stuur was elke keer wat ons die vryheid verloor het.
Dis ‘n baie lang stuk wat ek voorberei het, ek sal probeer om dit te verkort.
U moet besef: met ’94 se oorgawe het John Vorster, PW Botha en De Klerk die hulp gehad van manne soos onder andere Ferdie Hartzenberg en Constant Viljoen. Hulle het met ‘n regse beeld eers binne die NP-regering en later as opposisie daarvan, gesorg dat die uitverkoping en vernedering slaag. Die taktiek is uitgebrei en met eenheid-beloftes deur Jurg Prinsloo en later ook Dan Roodt, het die HNP ook in die slagyster getrap. Ons ken daardie geskiedenis.

In beide 1877 en 1994, het die Afrikanervolk sy vryheid verloor deur verraad uit eie geledere. In beide gevalle is na die oorname deur verloopte politieke-, kultuur- en geestelike leiers aan die verslae, vernederde Volk gesê:
– Wapen geweld is nie ‘n opsie nie, julle sal nooit teen die oormag kan volhou nie, julle het nie moderne wapens nie, moenie dink dat die helde en grootpraters in vredestyd ook helde in oorlogstyd is nie;
– Ons kan niemand vertrou nie, moenie teen die owerhede veg nie; (Ironies: die výand vertel vir ons dat ons niemand kan vertrou nie.)
– Sit stil, verootmoedig julle voor die Skepper, laat Hy vir julle stry;
– Julle het nie ‘n hoof nie, nie eens ‘n leier nie. (‘n Refrein in vandag se tyd.)
– Ons moet eenheid kry, en dié eenheid moet binne die VF+ wees.

Julle moet oplet hoe Afriforum, Solidariteit en ander groepe praat van die Afrikaner se parlementêre verteenwoordigers – die Vryheids Front Plus. Vanuit hierdie sogenaamde regse Afrikaner organisasies word die oproep gedoen: Groenewald moet vir ons praat, Groenewald moet vir ons beding, Groenewald moet dit en dat vir ons doen. Daar word gepraat van eenheid binne die VF+. Hulle veg glo vir ons ‘minderheidsregte’. Alles binne die onwettige bestel.
Vriende, ons weet teen die tyd wat T.F. Burgers die ZAR uitgelewer het, was Paul Kruger en sy Party reeds buite die bestel. Toe De Klerk in 1994 die Republiek van Suid-Afrika uitlewer, was Jaap Marais en sy Party ook reeds buite die bestel. Ons durf nie weer terug gaan in die bestel in nie.

Maar wat lê vir ons voor in hierdie land?
Stryd. Die stryd om die suiwer beginsels van Christelike Afrikaner Nasionalisme. Dít is die enigste wapen vir die oorlewing van ons volk.
Paul Kruger en Jaap Marais het daarby volstaan en so volstaan die ANB steeds daarby. Net soos Paul Kruger uitgegaan het en die volk gaan oproep het tot die stryd, moet ons ook uitgaan na ons verslae en verstrooide volk.
As die wat werklik uit oortuiging bymekaar hoort, bymekaar kom, sal die vlam van Christen-Afrikanernasionalisme al hoër brand . Dan sal hierdie funksies in groter getalle bygewoon word, weer beplannings gedoen kan word, ‘n leier gekies kan word, en op die ou einde, weer Vryheid vir ons volk aanbreek.

Maar, vriende, ons moet ernstig daarop let om nie weer in ‘n slagyster te trap nie. Om ‘n verraaier in u midde toe te laat, is om selfmoord te pleeg.
Die verraaiers en uitverkopers van ons volk sal buite gehou moet word. Daardie ‘leiers’ en uitverkopers wat aktief betrokke was in die verleiding en uitlewering van ons volk, is reeds geïdentifiseer. Nou moet ons hulle aan ons mense bekend maak. Niemand van ons kan slaplê nie, elkeen moet wagstaan teen die verraaiers. En waar een van daardie uitverkopings-leiers ook al betrokke mag wees in ‘n organisasie, moet ons ook besef dat ons buite daardie organisasie moet bly, want dis weer ‘n slagyster.
Om te dink ‘n man wat in jou kerk gesit het, ‘n man wat saam met jou gebid het in ‘n erediens, wat saam met jou Psalms gesing het, wat saam met jou op feesdae gestaan het, wat saam gestry en geveg het en soos jy aangetrek het, het jou uitgelewer aan ‘n antichristelike kommunistiese bestel…
Hoe durf ons ooit weer daardie tipe manne in ‘n organisasie vertrou?
Laat ons dan nou van hier af uitgaan, laat ons ons organisasie gaan uitbou, die boodskap aan ons mense gaan bring.
Lewe die Boer.
Ek dank u.

ANB Jeug “Dat die erwe van ons vaad’re vir ons kinders erwe bly”

Op 11 Februarie 2023 hou die Afrikaner Nasionalistiese Beweging sy eerste hoofbestuur vergadering vir die jaar te Pretoria, Innisdal.

Die vergadering, gelei deur Mnr. Carel van der Grijp, nuut gekose voorsitter van die ANB, het gefokus op die bou van die organisasie tot ‘n aktiewe beweging vir ons Christelike Nasionalistiese toekoms in Suid-Afrika!

Dit is dus gepas dat ‘n groep lewendige jongmense (lede en ook hoofbestuurslede van die ANB), gereedstaan om die toekoms aan te pak met moed en hoop vir die groei van Afrikaner Nasionalisme en die uitbou van die ANB.

Van links agter: Christo van der Grijp, Dirk Joubert, Roelf Martins, Hannes de Villiers
Van links voor: Frans Vorster, Meliné Roux, Lisa Vorster, Rencia Vorster, Magdha van der Grijp.

anb-jeug-beste

Jaap Marais 100, Gedenklesing

Deur Koos Venter op Saterdag 12 November 2022 tydens ANB Jaarvergadering

jaap-marais-822x675-2014217340

Oom Jaap Marais sou vanjaar, 2 November, 100 jaar oud geword het. Die meeste van ons vandag hier teenwoordig het oom Jaap geken en saam met hom gewerk.
Ons kan tot vanaand donker praat oor al sy goeie hoedanighede en sy stryd. Maar ek wil graag ‘n vinnige oorsig gee oor ‘n paar aspekte van sy lewe as volksleier. Dan wil ek graag die volgende vraag beantwoord: “Hoe gebruik ons Jaap Marais se nalatenskap vir die toekoms? Wat is dié merkwaardige volksman se boodskap aan die jonger mense?”

Een van die groot voordele van Oom Jaap se aanslag as leier was sy werk as skrywer. Ons gebruik almal vandag nog sy toesprake en gesegdes. Ongelukkig het hierdie feit ook sy nadele gehad, want baie van sy volgelinge was so afhanlik van sy dink- en skryfwerk, dat hulle nooit geleer het om self onafhanklik te dink en sake te ontleed nie.
As voorbeeld kan ek noem wat destyds in die binnekring van die HNP gebeur het enkele maande na sy dood. Toe ons by die party se Beplanningskomitee-vergaderings hier teen einde Januarie 2001 begin bespreek wat die kongres-tema van daardie jaar moet wees, sit die manne wat al die jare saam met Oom Jaap gewerk het vir mekaar en kyk. Hulle het nie geweet waaroor ons moet praat nie, want Oom Jaap het altyd so sterk gelei, dat hulle gewoonlik gesit en wag het dat hy ‘n voorstel maak. Dan sê almal dis reg, ons maak so.
Dít is die gevaar van so ‘n sterk leier – op die ou einde kry mens ‘n klomp ja-broers rondom hom wat nie krities kan dink nie. Na Oom Jaap se dood het hulle vinnig saam met die nuwe leier die pad byster geraak, want hulle het nie die moed van hul oortuiging gehad om dié nuwe leier teen te staan toe hy koers verloor nie.

Ek wil dus graag hê dat ons moet leer om soos ‘n Jaap Marais te dink en te ontleed, sodat die volgende geslag kan weet hoe om die leiding te neem. Dit is eenvoudig as jy die beginsels verstaan en die kennis het.

Party mense het op Oom Jaap se begrafnis gesê dat hy die beste Eerste Minister was wat Suid-Afrika nooit gehad het nie. Ander het hom ‘n profeet genoem. Ons het hom geken as ‘n visioenêre en beginselvaste leier. Maar bitter min mense besef die konteks van Oom Jaap se lewestaak in die geskiedenis van die Afrikanervolk.
Besef ons dat as Jaap Marais ná 1977, toe hy leier van die HNP geword het, nie dáár was nie – as hy soos ander voor en na hom ook onder druk gevou het – sou 27 April 1994 waarskynlik al iewers in die 1980’s gebeur het?

Hierdie is nie ‘n wilde, ongegronde stelling nie. PW Botha en sy makkers het die grondwet waarmee hulle die Indiërs en Kleurlinge deel van die regering gemaak het, alreeds tien jaar vroeër geskryf en in 1984 (ná die referendum van 1983), geïmplimenteer. Die leierskap en optrede van net een man wat sy party geïnspireer het en – selfs nadat hulle sy party probeer vernietig het met die stigting van die KP – steeds by die suiwer beginsels van Afrikanernasionalisme vasgestaan het, het die oorgawe vertraag.

Ons ken mos ook die latere geskiedenis. Ons weet hoe oom Jaap se eie voorstel gevat en omgedop is, en ‘n valse “Afrikaner Volksfront” gestig is om uiteindelik vir Constand Viljoen en “Die Generaals” in te bring, sodat die volk by die 1994 se verkiesing moet uitkom. Ons ken die rol wat oom Jaap daar gespeel het. Weereens was dit een man wat vasgestaan het en die bedrog in “regse” geledere stuk vir stuk ontbloot het.
Ek weet nie hoeveel van julle dit geweet het nie, maar daar was mense wat in die HNP se Dagbestuur gesit het – onder andere manne soos Koos Hough en Danie Varkevisser – wat oom Jaap kwalik geneem het oor sy standpunt en optrede teen die Afrikaner Volksfront. Hulle wou hê die HNP moes deel word van die Volksfront.
Oom Jaap het egter gesê: “Ek ruik rot. Hier is moeilikheid”.
Hy het vrae gehad oor die “Generaals” en ander bedenklike karakters wat skielik deel van die ”regse” stryd geword het. Omdat hy die kennis gehad het, kon hy die regte besluite neem. Een man se optrede in daardie era het waarskynlik ‘n verskil gemaak wat later in ons geskiedenis deurslaggewend gaan wees, want die volgende geslag sal ontdek dat daar wel ‘n alternatief was!

Oom Jaap verdien al die goeie dinge wat oor hom gesê word. Maar hy het ‘n baie eenvoudige resep gehad. Die kern van hierdie resep is die suiwer beginsels van nasionalisme.

As ons elkeen ons eie familiegeskiedenis gaan bestudeer, verstaan ons baie keer nie ons oupagrootjies nie en oordeel ons dalk maklik. Maar mens moet altyd die saak oordink binne konteks van die tydperk in die geskiedenis waartydens hulle geleef het.
Die eerste geslag na die Tweede Vryheidsoorlog het gewroeg met sekere dinge, veral met die dood van geliefdes en die verwoesting van alles wat met harde werk opgebou is. Hulle het beslis ook gewroeg oor die regverdigheid van God. Dis ‘n logiese menslike emosie.
Daardie geslag het geloofsvrae gehad. Ons besef dit nie aldag nie, want dis nie noodwendig so deur die geskiedskrywers opgeteken nie.

Maar dink uself in – jy is ‘n Godvresende persoon wat volgens jou geloofsoortuigings probeer lewe. Jy is ‘n boer met sewe kinders. Dan word jy deur die aggressie en gierigheid van ‘n wêreldmoondheid gedwing om oorlog te maak om jou land en volk se reg te verdedig. Ná die oorlog kom jy uit krygsgevangeskap terug vanaf St. Helena of Ceylon en hier is niks oor nie. Nie ‘n vrou wat op jou wag nie. Sy en jou kinders is almal dood.
Of dink aan die lot van die Boervrouens en hul ontberigs in die konsentrasiekampe. Sommige het net ‘n paar kinders verloor. Sommige het al hul kinders verloor. Baie se mans is op die slagveld oorlede. Dan was daar nog die onnoembare optredes van die Engelse soldate en die Joiners in die kampe! Dink aan die emosies van daardie mense in die dekades ná die oorlog, asook die effek wat dit op die geslag direk na hulle gehad het.

Ons is almal mense, maar ons het nie altyd die kennis om perspektief oor daardie geslagte van ons volk se werklikhede te kry nie. Die hartseer en rou moes iets aan ons voorouers gedoen het en tog het hulle nie die pad van humanisme – soos so baie mense vandag – gekies nie. Bittemin van hulle het hul geloof verloor of God begin verloën, soos ons deesdae gereeld onder Afrikaners sien gebeur.
Hulle het eerder gekies om die dankbaarheidspad van Habakuk te bewandel. Die pad wat so beskryf word in Habakuk 3: 17-19, wat so lui: “Alhoewel die vyeboom nie sal bloei en aan die wingerdstokke geen vrug sal wees nie, die drag van die olyfboom sal teleurstel en die saailande geen voedsel oplewer nie, die kleinvee uit die kraal verdwyn en geen beeste in die stalle sal wees nie — nogtans sal ek jubel in die Here, ek sal juig in die God van my heil. Die Here Here is my sterkte, en Hy maak my voete soos dié van herte, en Hy laat my tree op my hoogtes.”

Oom Jaap Marais is gebore in 1922 as deel van daardie besondere eerste geslag na die Tweede Vryheidsoorlog. Sy pa was op St. Helena. Hy was lid van die Vryburg-kommando wat ongelukkig gedwing is om saam met genl. Piet Cronje oor te gee, hoewel dit teen sy eie wil was.
Oom Jaap se ma was in die konsentrasiekamp op Klerksdorp. Hy was dus deel van ‘n geslag Afrikaners wat nog direk kontak gehad met mense wat eerstehands die oorlog beleef het. Sy pa kon nog vir hom presies vertel wat gebeur het op die slagveld en sy ma kon vir hom presies vertel hoe dit was in ‘n konsentrasiekamp.

In plaas van om, soos baie ander gesinne, uit nood stede toe te trek, het oom Jaap se ouers op die plaas gebly en voor begin. Die voordeel daarvan vir oom Jaap was dat hy sonder blootstelling aan al die buite invloede, in ‘n nasionalistiese huis groot geword het.
Soos dit maar altyd gaan met ‘n volk as dit te goed met hom gaan, het ons as Afrikaners later jare begin dink dis ons reg om universiteit toe te gaan. Oom Jaap was nooit op universiteit nie. Hy het gaan werk en buitemuurs gestudeer. Hy het eers ‘n diploma verwerf en later ‘n B.A. graad met – onder andere – regsvakke, gedoen. As jongman het hy by verskeie instansies gewerk as sekretaris. Hy was baie goed met administrasie, wat waarskynlik die grondslag gelê het vir sy vermoëns as aktiewe skrywer in sy latere lewe.

Ek het die besonderse voorreg gehad om vir amper agt jaar aan die voete van Jaap Marais te leer. Ek was ook nie universiteit toe nie, en het op eie koste na-uurs by die destydse Technikon RSA gestudeer. Maar in die tyd wat ek saam met Oom Jaap gewerk het, het ek waarskynlik genoeg kennis en ervaring opgedoen om ‘n hele paar grade te verwerf in onderwerpe soos politieke wetenskap, internasionale politiek, geskiedenis, genetika, sosiologie, letterkunde en die Afrikaanse taal. Dit wat ek by oom Jaap geleer het, was meer werd as enige kursus wat hierdie onderwerpe op universiteit aanbied.
As jy gaan kyk waar die liberale joernaliste beland wat politieke wetenskap of internasionale politiek bestudeer… die meeste van hulle word “handperde van die kommuniste”, soos Jaap Marais sou sê. Maar by hom kon ‘n mens koers en perspektief kry. Daar was nie ‘n beter leermeester as hy nie.

Ek het die voorreg gehad om ‘n paar keer saam met hom te werk in sy studeerkamer. Hy het ‘n groot L-vormige studeerkamer gehad met ‘n baie waardevolle boekversameling. Dit kon rofweg in drie kategorië opgedeel word – Afrikaanse en Engelse letterkunde, politiek en geskiedenis en dan ook ‘n persoonlike lessenaar, waar hy onder andere sy literatuur oor onderwerpe soos genetika, honde, perde ens. aangehou het.
Dit was by sy politieke lessenaar waar hy die meeste tyd deurgebring het. Daar, omring deur sy politieke- en geskiedenis boeke het hy sy aktuele politieke skryfwerk en korrespondensie gedoen.
Almal van ons weet hoe kon hy sy politieke opponente of openbare figure soos Wimpie de Klerk, Willie Esterhuyzen, Frits Kok of ds. Henno Cronje van die ATKV pakslae gee as hy hulle deur middel van sy korrespondensie aangevat het oor hul verraderlike optrede teen die Afrikanervolk.

Die letterkunde was een van sy groot belangstellings en stokperdjies, maar hy kon dit soms ook vermeng met sy politieke oortuigings of skryfwerk. Soos sy voorliefde vir die werke van Langenhoven en NP van Wyk Louw. Hiervoor het hy gewoonlik sy lessenaar in die letterkunde-afdeling van sy studeerkamer gebruik.
Dan was daar die lessenaar by die boekrakke vol boeke wat die temas van sy stokperdjies behandel het. Die grootste daarvan was sy liefde vir diere en sy belangsteling in die genetika. Vroeër jare was hy baie bekend as budgie-boer, wat by verskeie skoue pryse gewen het met die voëls wat hy geteel het.

Ek onthou nog goed hoe iemand eendag in die Mail&Guardian koerant ‘n aanval gemaak het op Boerboel honde. Oom Jaap het gaan sit en vir daardie persoon ‘n deeglike brief geskryf oor die geskiedenis van dié honderas. Hoedat mense as gevolg van gierigheid die Boerboele verkeerd begin teel het. Hy het onomwonde verklaar dat ‘n opreg-geteelde Boerboel byvoorbeeld nooit ‘n kind sal byt nie.
Hy het perde ook besonder goed geken. Sy broer oom Joppie, het renperde geteel in die Noord-Kaap. Kobus van Tonder, Oom Jaap se privaat-sekretaris, het een keer vir ons vertel dat Oom Jaap, wanneer hy by sy broer gekuier het, die perde bestudeer het. Op ‘n dag stap hy deur die stal en sê aan Oom Joppie dat hy ‘n spesifieke merrie en ‘n hings wat hy ook aangewys het, bymekaar moet bring. Oom Joppie het aanvanklik gelag en geprotesteer, maar later wel sy broer se raad gevolg. Die resultaat was ‘n kampioen perd wat groot sukses op die renbane behaal het.

Ek wil net gou vinnig aanbeweeg na die nag van Oom Jaap se dood in Augustus 2000.
Toe die ambulans hom kom haal, nadat hy in die badkamer in duie gestort het, het hulle probeer om vir hom ‘n suurstof-masker op sy gesig te sit. Hy het dit egter afgeruk met die woorde: “Los my uit”! Ek is tot vandag toe oortuig dat hy wou sterf. Hy het geweet sy einde het aangebreek en dat sy taak is volbring is.
Bertus Radford het agterna eendag vir my ‘n video gewys van een van oom Jaap se laaste toesprake, waarin hy ons weer gewaarsku het teen die stryd wat kom – dat daar weer ‘n aanslag gaan wees op die HNP. Hy was nie die tipe mens wat nie kans gesien het vir wat kom nie, maar dit is hom gespaar om met sy vriend Willie Marais te baklei.
As mees aktiewe skrywer van sy tyd, was sy taak volbring.

Die boodskap aan jong Afrikaners van vandag is: Alles wat jy nodig het vir die toekomstige stryd, het Jaap Marais vir jou opgeteken.
Daar is onder andere die boekie “Afrikanernasionalisme en die Nuwe Suid-Afrika” (nou ook beskikbaar in PDF formaat), en dan is daar ook die twee boekies wat Willie Bienedell uitgegee het, wat van oom Jaap se belangrikste geskrifte en uittreksels uit toesprake bevat.
Oom Jaap het ook vir ons die feite van die NP se geskiedenis in sy boek “Era van Verwoerd” opgeteken. Daardie boek is goud werd, en ons gaan dit nog terdeë in die toekoms besef.
Daar is vandag by die moderne Afrikaner ‘n dringende soeke na die waarheid. Daar is so baie mense onder ons wat rondkyk en te midde van die mislukkings van die ANC/SAKP/Cosatu-regime vra: “Hoe het ons in hierdie situasie beland?” Die geskrifte van Jaap Marais het die antwoord. Dit moet net by die soekendes uitkom.

Nadat Jaap Marais se taak volbring was, het almal gesê: “Wat nou? Wat gaan ons nou doen?” En dis een van die vrae wat ons as ANB nou die meeste kry.
Die mense vra aan ons: “Wat doen julle? Julle doen niks nie, julle is net daar.” Maar dis reg, op hierdie stadium beset en beskerm ons die basis van Afrikanernasionalisme. En dis die belangrikste. Ons het tot ons beskiking elke stukkie ammunisie wat ons nodig het. Ek glo vas dat mense gaan terugdraai en gaan soek vir die antwoorde.

Die jonger generasie in hul twintigs, vra soms vandag waarom ons nie meer baklei het teen die oorgawe nie. Of waarom het ons dit toegelaat? Ons het die taak om aan hule te verduidelik hoe die verraad gewerk het. Wat die invloed van die media was.
So baie mense is deur TV en ander vorms van die media beïnvloed. Noudat daardie mense se vriende en familie vermoor word, hul kinders nie werk kry nie en die oumense alleen sit, want hulle kinders het oorsee gevlug… nou wonder hulle: Maar hoe het dit dan gebeur? Ons het die antwoord vir daardie mense. Hulle het dit misgeloop want hulle was deel van die misleide massas wat die lekker dinge in die lewe nagejaag het in die era toe Afrikanernasionalisme hulle die nodigste gehad het.
Die belangrikheid vir ons jongmense is dat hulle hierdie skat van antwoorde tot hulle beskikking het en hulle het die beginsels van Afrikanernasionalisme. Hierdie twee dinge moet saamloop sodat hulle uiteindelik die volk sal kan lei in die toekoms.

Oom Jaap het teen die einde van sy lewe aanhou waarsku dat die huidige kommunistiese stelsel onder ANC-beheer in duie gaan stort. Veral op derde vlak regering. In die nasionale parlement sit politici wat net praat en wette maak. Maar dié wat die dienste op derdevlak regering moet lewer – die munisipaliteite – dit is hulle wat die stelsel in duie gaan laat stort. En nou sien ons dit gebeur.
Ons moes die afgelope week hoor daar is nie ‘n enkele strand in Natal wat die “blou vlag” status kon kry nie. Met ander woorde, niemand gaan meer in Natal kan vakansie hou nie, want rou riool spoel in die see in wat mense kan siek maak. Orals om ons val alles uitmekaar. Hoe lank kan dit nog so aangaan?
Dít is waarteen oom Jaap gewaarsku het.

Maar hy het ook gewaarsku teen die planne van die spioenasie- en intelligensiedienste. Kyk ons vandag – 18 jaar na die skeuring van die HNP in 2004 – na die koers van Afrikaners se politieke denke en die alternatiewe wat slegs konsentreer op “minderheidsregte”, sien ons waarom die HNP vernietig moes word onder Willie Marias. Ons sien die rol van die sogenaamde vegters van “minderheidsregte”.
Gaan kyk bietjie na die HNP se pasgestigde YouTube kanaal. Gaan luister bietjie na die laaste twee toesprake van Oom Jaap in 2000. Hy het weer gewaarsku en gesê hier kom weer ‘n aanslag op die HNP.

Terwyl ons in die stryd was, het ons dit nie besef nie, maar agterna kan mens nou duidelik sien hoe die aanslag en uiteindelike skeuring van die HNP beplan was. Met die hulp van die intelligensiedienste is Willie Marais ge-“lobby”. Hy was ‘n man met ‘n baie groot ego en die intelligensiedienste het daarop gefokus. Hulle agente het vir hom vertel dat hy as ‘n groot leier onthou sal word as hy “eenheid” vir Afrikaners sou bring. Maar hy het nie genoeg kennis en insig gehad om te besef teen watter prys – die vernietiging van die beginsels van Afrikanernasionalisme – hierdie “eenheid” sou gepaard gaan nie.

Die HNP was in 2004 weereens ‘n bedreiging vir die magte agter die skerms. Daar het ‘n miljoen mense daardie jaar nie gaan stem nie en die HNP, met sy “Kies reg, Bly Weg!”-veldtog, was die enigste party wat Blankes gevra het om nie deel van die stelsel te word nie. Die vyand van Afrikanernasionalisme se probleem was juis dat die HNP op die beginsels van Afrikanernasionalisme gestaan het en dat hierdie beginsels weer vir Afrikaners aantreklik begin word het.
Daarom moes die party finaal vernietig word, sodat dit in die denkraamwerk van Afrikaners vervang kon word met die humanistiese “menseregte” en die polities-korrekte idee van “minderheidsregte”.

Soos voorheen, is hierdie beginsels op alle vlakke vir Afrikaners gevoer. Kyk maar hoe gaan dit deesdae in die ‘lekker kerke’. Alles draai om die mens, die enkeling. Nie om die groep of die volk nie. Hulle hele boodskap is dat die lewe oor jou gaan. En dis verkeerd, want die mens is op aarde gestel om God te verheerlik, nie om homself te plesier of te bevoordeel nie. Dié ‘kerke’ vertel vir jou wat kan hulle vir jou, as mens, doen. Sê net “Ja vir Jesus!” en gooi ‘n paar randjies in die kollekteblik, dan gaan al hierdie goeie dinge met jou gebeur. Dít is ongelukkig die dwaalleer waaragter so baie Afrikaners deesdae aanhardloop.

Deur die jare is die Afrikaners voorberei op hierdie humanistiese uitkyk op die lewe, waarteen Oom Jaap  ons aanhou waarsku het. Die boekie, ‘Afrikanernasionalisme en die nuwe Suid-Afrika’, is goud werd. Gaan lees bietjie wat Oom Jaap hierin sê oor menseregte en volkeregte.

Só het die 2004 aanslag dan gekom om die pad voor te berei vir die ridders van “Burgerregte” en “Minderheidsregte”, wat die beginsels van nasionalsime versaak. Nou sê die mense vir ons as ANB: “Wat doen julle? Hierdie nuwe organisasies vat darem die regering aan in die hof!” Maar dis al wat hulle doen. Hulle hardloop hof toe met alles en uiteindelik verander niks, behalwe die geldkoffers van die regspraktisyns.
Die liberale media en politici het voor 1994 vir ons gesê: “Ten minste gaan ons ‘n regstaat hê. Die grondwet gaan ons beskerm, so die ANC gaan nie ons land kan omkeer nie.” Wat baat hierdie klug oor ‘n “regstaat” ons vandag, na byna 30 jaar van ANC-tirranie? ‘n Korrupte terroris en bedrieër soos Jacob Zuma word al vir meer as 20 jaar aangekla in die howe.  Van die 1996 wapenskandaal af. Hy was ‘n paar dae in die tronk, en toe brand hulle Natal af. Is dit ‘n reg-staat? Wat beteken die hof vir Suid-Afrika vandag?

Jaap Marais het die beginsels vir ons vasgemaak, en neergepen. Hy het die geskiedenis vir ons in perspektief gestel. Ons kan met trots vandag die leuens uitwys oor die tyd van dr. Verwoerd. Hy het vir ons die voorbeeld gestel van die Bittereinders van die oorlog.

En nou kom ons by die belangrike ding: die boodskap aan die jongmense. Ons weet almal oom Jaap het gewaarsku dat die stelsel in duie sal stort. Maar daar is ‘n ander kant – die mens se psige.
Ons is nie almal net fisies ingestel nie. Ons weet dat die grootste skade wat aan die Afrikanervolk gedoen is, is aan sy psige. Ons het ons selfrespek verloor. Terwyl oom Jaap gewaarsku het dat ons, onsself fisies moet voorberei, het hy ook gesê: Die eerste stap is om ons volk se selfrespek te herstel. Hoe doen mens dit?
Kom ons begin weer by die vraag:  Wie is ons?

Ons moet gaan kyk wie is die Afrikanervolk. Ons is ‘n sekere ras, praat ‘n sekere taal, het ‘n sekere kultuur. Op elkeen van die drie dinge is daar vandag ‘n aanslag.
Daar kan nie in vandag se tyd ‘n groter sonde wees as om ‘n rassis te wees nie, jy kan ‘n ou allerhande goed noem, moet net nie sê hy is ‘n rassis nie. Maar Nasionalisme vereis dat jy nie skaam mag wees oor wie jy is nie. Jy het die reg om trots te wees op jou herkoms, wat jou ras insluit!

Ons moet ons taal en kultuur en geskiedenis aktief beskerm en trots wees daarop.
Een van die eerste dinge wat oom Jaap na die 1994-bewindsoorname gedoen het, was om die GHA te laat herleef. Ons weet dit is nou gekaap en in ander hande, maar Oom Jaap het die visie gehad om te sê die taal is deel van die kultuur, ‘n kern-belangrike punt. Taal-suiwerheid, asook die handhawing en uitbou van ons taal is deel van ons stryd. Die taal- en kultuurstryd moet deel van ons stryd bly.
Hoeveel keer het Oom Jaap nie op ons kultuur, en ons heldedom gehamer nie. Ons moet vir die jong Afrikaner iets gee om werklik op trots te wees.
Ek sê altyd vir my kinders, hierdie klein volkie wat die Britte aangevat het, wat amper dood was, word binne 50 jaar die volk wat die eerste hartoorplanting doen. Die eerste volk wat olie maak uit steenkool. Ek het nou onlangs gelees ons is die volk met die meeste geregistreerde patente in die wêreld! Ons bou die eerste Rooivalk helikopter, ons bou wapens vir onsself, ons pak die Grensoorlog aan. Ons het ontsaglik baie om op trots te wees as Afrikaners.

In die tweede plek moet ons vir die toekomstige Afrikaner leer dat ons die inboorling van Afrika niks skuld nie. Absoluut niks. Om die waarheid te sê, hy is in skuld by ons. Dit het Jaap Marais ook alles vir ons opgeteken in die boek Die Era van Verwoerd.
Daar is ‘n vreeslike aanslag op ons. Ek is nie ‘n TV-kyker nie, maar ek hou sekere gebeurlikhede dop, en lees in die koerant daarvan.
Afrikaners kan nie meer SABCTV kyk nie. Maar gaan kyk hoe lyk die alternatief, wat toevallig deur dieselfde vyand in mediakringe opgedis word wat ons volk in die dekades na die dood van Verwoerd deur hul koerante en tydskryfte gebreinspoel het. KykNet se programme is gif vir die volk. Byna elke program promoveer verhoudings oor die kleurgrens en die Afrikaner word wysgemaak dat hy en die Kleurling eintlik maar een volk is, want daar is ‘n gedeelde taal betrokke.

Hoeveel jong Afrikaners is nog in die Afrikaanse kerke? Hulle is almal agter die sportmanne en die filmsterre aan na die Makro-kerke toe, waar dit gaan oor die individu, en hulle god eintlik hulle maatjie of handlanger is. Ek was nou onlangs by ‘n funksie waar ek nie kon glo wat ek hoor nie. Toe die “geestelike” wat die funksie open ‘n gebed moes doen, word God sommer as “jy en jou” aangespreek. Dis so ‘n ‘lekker’ godsdiens, ons gebruik hom net so nou en dan as ons hom nodig het. Dis nog ‘n faset van die aanslag op ons kultuur, wat saam met ons Godsdiens loop.
Destyds het oom Jaap ‘n onderhoud gehad waar hy gepraat het oor John Vorster, en daarin het hy uitgewys hoe die verval in moraliteit wat John Vorster gebring het, ook die kerk laat swaai het.

Het u opgelet hoe, vandat die film- en sportsterre hulself begin tatoeëer het, dit toegeneem het onder ons eie mense? Weereens omdat hulle nie die kennis het nie, loop hulle agter die sterre aan. Die neusringe, en oordoende oorringe is alles deel van ‘n heidense kultuur. Dit gaan saam met ‘n sekere godsdiens, en dit alles het hiernatoe oorgespoel. Selfs die wegbeweeg van familiename af, is deel van die aanslag op ons volk. Nou hoor mens die belaglikste name saam met ‘n Boere-van.
Al hierdie dinge wat ek noem is deel van die aanslag op die Afrikaner se selfrespek. Dit vervreem hom van sy geskiedenis en sy heldedom.

Tog is daar tekens van ‘n sekere groep Afrikaners wat vrae vra oor hierdie goed. Daar is ‘n duidelike hunkering na ‘n eie identiteit onder jong Afrikaners. Kyk hoeveel jongmanne groei deesdae baarde – dit is ‘n soeke na identiteit. Dit ‘n teruggryp na die heldedom van die Vryheidsoorloë!
30 Jaar terug het ons die Uniewinkels gehad, en toe het ons khaki-klere en safari-pakke gedra. Uniewinkels was onder beheer van Afrikaners. Toe het die Geldmag gekom met nuwe modes en dinge, en Uniewinkels uitgestoot. Kyk maar hoe ‘n groot groep manne is deesdae weer trots daarop om khaki te dra. Ek glo dit is ‘n teken van die jong Afrikaner se soeke na identiteit.

Oom Jaap het op ‘n stadium gesê ons moet soos die Hollanders en Duitsers maak, en in die kroeë liedjies begin saamsing wat die volksiel aangryp, en wat ‘n nasionalistiese gevoel opwek. Daar was toe van die mense wat oom Jaap snaaks aangekyk het, en gesê het: “Wat soek ‘n Afrikaner in ‘n kroeg”. Maar die feit van die saak is, hulle is daar, die jong mense op die platteland is daar.
En ons kan nie oordeel nie, hulle is die geslag wat mislei is. Natuurlik moet hy nie as hy 50 of 60 is nogsteeds in die kroeg sit nie, jy moet hom daar gaan uithaal. Hy is daar vir ‘n rede, hy is daar omdat dit deel van die valse kultuur geword het.
Gaan kyk na sosiale media, sowel as die hoofstroom media. Lees die kommentare van mense. Die deursnee Afrikaner is moedeloos en hopeloos, en het nie ‘n idee hoe hy hier gekom het nie. Want Mandela was dan nou so ‘n goeie mens gewees. En ons moet mekaar dan nou liefhê en so aan. Hiérdie mense is ryp vir ons boodskap.

Ek wil afsluit met hierdie laaste gedagte.
Ek het nou onlangs ‘n video raak geloop van ‘n jong Jaap Marais wat ‘n onderhoud met Assosiated  Press gevoer het, net na die skeuring uit die NP uit in 1970.
Die onderhoudvoerder vra vir hom oor John Vorster en oor “One Man, One Vote”. Dan vra hy vir oom Jaap of dit nou regtig saak maak as daar drie Maori’s saam met die Springbokke speel. Waarop oom Jaap antwoord: “Maar uiteindelik is daar sewe, en later kom die hele span. Dan moet mens hulle in ‘n hotel onthaal, jy moet vir hulle ‘n onthaal reël waar daar gedans word en sosiaal verkeer word. Ons ken die storie.”
En toe sê oom Jaap ‘n interessante ding, in 1970. Hy sê: “‘One Man, One Vote’ will lead to the complete destruction of South African society.”
As jy nou ooit ‘n profetiese uitspraak wou gehad het, hier is hy. Dit het hy reeds in 1970 vir Assosiated Press gesê. Hier sit ons in 2022 vandag en ons ‘society’ is totaal vernietig.

In 1998 moes ek ‘n profiel artikel oor oom Jaap doen vir Die Afrikaner en het ek vir hom gaan kuier. Ek vra toe aan hom: “Die mense sê u is ‘n profeet, hoe doen u dit?”
En hy antwoord: “Ek is nie ‘n profeet nie en ek is nie iemand wat goed uit die lug uit gryp nie. Ek projekteer sekere gebeure en die optrede van sekere mense. Daarvoor moet mens die kennis hê.”
Hy gee toe vir my hierdie voorbeeld: “As jy weet wie ‘n kommunis is, wat hy doen en wat hy wil bereik, gaan jy hom raaksien in die samelewing. Dan gaan jy hom kan dophou en, omdat sy denke in ‘n sekere formaat geprogrameer is, sal jy maklik sy doen en late kan voorspel.”

Joe Slovo se vrou was die eerste president van die Landbank na 1994. Sy is ‘n kommunis. Oom Jaap het gesê sy gaan die Landbank vernietig, want sy gaan die kommunistiese beleid daar in bring. Waar is die Landbank vandag?
Volgens Oom Jaap se toerie van projeksie was dit maklik om haar mislukking by die Landbank te voorspel, want sy sou nie anders kon as om haar sosialistiese beginsels by ‘n kapitalistiese instelling af te froseer nie. Dit kan mos nie anders as om te lei na ‘n totale gemors nie. So het baie ander instellings onder ANC-beheer in duie gestort, want die twee stelle beginsels – dit wat onder die vorige bedeling toegepas is en dit wat onder ANC-bewind gevolg het, kom nie ooreen nie.

Dus, saam met die boodsap aan die volgende geslag wat die verantwoordelikehied het om ons volk se selfrespek te herwin, kom die eerste belangrike vereiste – jy moet die regte kennis hê om die regte besluite te kan maak.
Die laaste twee jaar met die Corona-debakel het ons gereeld aan beide kante van die spektrum gehoor dat mense sê: “Ek dink vir myself.” Ja, dis goed om vir jouself te dink. Maar daardie student wat op Tukkies sit en Politieke Wetenskap studeer, wie se kop vol kommunisme gepomp is, sê ook dat hy “vir homself” kan dink.
Max du Preez het ook vir ons gesê: “Ek het my eie koerant begin want ek wil nie in hierdie bedompige nasionalistiese omgewing wees nie. Ek dink vir myself…”
Die antwoord is nie om “vir jouself” te dink nie, want die resultaat hiervan hang af van die kant waarvandaan jy inligting gevoer is. Die antwoord is om krities te kan dink.
Enige natuurwetenskaplike sal vir jou kan sê jy moet krities kan dink as jy werklik resultate op navorsing wil kry. Met ander woorde, jy moet hierdie situasie kan hanteer van alle kante af en dan soek na die waarheid.
Kennis is mag en kennis verbeter ook jou vermoë om krities te kan dink. Dít is Jaap Marais se boodskap oor die toekoms van die Afrikaner.

Ons glo die stelsel gaan nog totaal in duie stort en daarmee saam sal baie slagoffers gelewer word. Diegene wat dit oorleef, sal egter weer die ekonomie moet opbou. Ons het in die verlede al vernietigde ekonomieë opgebou. Ons is ‘n hardwerkende volk.
Maar ons moet die kennis hê om die leiding te kan neem. Jy moet weet wat die beginsels van nasionalisme is en jy moet dit kan toepas. Jy moet weet waarom kommunisme en liberalisme voor ons oë misluk. Dán kan jy optree as leier in die toekoms vir die Afrikanervolk. Dán kan jy sê Jaap Marais het gesê ons moet dit so en so doen, nie omdat hy ‘n profeet was nie, maar omdat hy die kennis en insig gehad het.

Dis ‘n moeilike, eensame en harde pad om daardie kennis te bekom. Moenie dink jy gaan die kennis kry terwyl jy Hollywood films sit en kyk nie. Jy moet lees en jou bronne reg kry. Jy moet vergelykings kan tref, jy moet jou Bybel, dié Bybel, baie goed ken, sodat jy jou beginsels ook daarvolgens kan toets.

Volgens die beginsels van Christelike Afrikaner-Nasionalisme sal die volgende geslag Afrikaners die voorbeeld van Jaap Marais moet volg en ons volk se selfrespek hersel, sodat hulle gereed sal wees om weer die grense van ons land te trek én as diensknegte van God in daar die land te leef, ter wille van die geslagte wat nog gebore moet word.

ANB Nuusbrief Oktober 2022 : Wit verwydering in Dis-Chem

image-psd1

deur Hans Dons

‘n Interne bespreking oor Dis-Chem se antiwit diskriminasie strategie het uitgelek.
Dis ‘n geleentheid om te sien hoe ons moet praat oor antiwitisme vanuit ‘n wit positiewe perspektief.

Kom ons lig etlike antiwit konsepte uit in Dis-Chem se amptelike reaksie:

a)  “improving its employment equity targets”
“Equity” is ‘n meganisme vir antiwit diskriminasie. In praktyk mag geen nie-blanke ‘n slegter uitkoms hê as die blanke met die beste uitkoms nie. Ons sien dit in al meer kontekste soos antiwit diskriminasie in wetstoepassing, mediese behandeling, ens.
b)  “regretted the wording and tone”
Hulle is geensins jammer oor die inhoud van die interne kommunikasie nie.
c)  “been erroneously widely shared”
Hulle enigste probleem met die kommunikasie is dat dit uitgelek het en ‘n impak op hulle balans staat maak. As daar geen gevolge vir hulle was nie sou antiwittes in beheer hulle nie eens verwerdig het om te reageer nie.
d)  “it did not reflect our values”
Dit is ‘n leuen en ‘n direkte teenstrydigheid met wat hulle later in dieselfde berig sê.
e)  “while the wording of the internal memo was withdrawn, its intention remains”
Daar is die kern van die saak. ‘Wit verwydering bly, ons moet dit net stil hou want ons het wit kliënte wat vir ons wit geld gee.’
f)  “giving employment preference to previously disadvantaged individuals”
Wit skuld word gebruik om ons sielkundig te ontwapen sodat ons nie onsself teen antiwit diskriminasie verdedig nie.
“Disadvantaged” is net ‘n voorwendsel want antiwittes gee nie om dat ‘n jong blanke kind wat uit die weeshuis kom en al die opofferings gemaak het, die werk kan kry of die span haal omdat hy wit is nie.

Wit skuld is die idee dat alle blankes moet boete doen vir elke ‘wandaad’ vir alle tye. Slegs blankes moet aan die standaard voldoen want die standaard is antiwit.

g)  “memo still stands, and Dis-Chem reiterates its commitment to the transformation journey”
“transformation” is ‘n kwaadaardige antiwit konsep wat onskadelik gestel word deur dit op die naam te noem: wit verwydering.

h) “includes external appointments and internal promotions”
Nie net nuwe aanstellings, maar ook bevorderings van blankes word deur die antiwit monsters in beheer terug gehou.
Dit doen hulle eie besigheid skade sodat hulle blankes kan verniel.

i) “It’s the ratio between white and black that counts”
Dis ‘n blatante leuen. Dit gaan nie oor enige verhoudings nie. Wit verwydering gaan voort tot daar geen blankes oorbly nie. Die NBA in Amerika is feitlik 100% swart sonder enige gesprek oor verhoudings. ‘n Polisiehoof in Engeland met ‘n 95% blanke dorp in Engeland het onlangs aangekondig hulle gaan hulle Polisie mag 50% nie-blank maak.
j) “when no suitable black candidate is found, and a white is appointed”
Antiwittes sal blankes vat om hulle besigheid aan die gang te hou terwyl hulle terselfdertyd vir daardie blanke werkers vertel hulle wil hulle nie daar hê nie.
Blankes moet harder werk vir minder geld. Die oomblik wat die besigheid kan klaarkom sonder jou is dit klaar met jou.
k) “incorporated into the bonus structures of management”
Hier sien ons hoe die bestuur vergoed word om hulle werknemers te wil verwyder. So word die blanke bestuur ook geteister en verniel. Hulle moet help om ‘n toekoms te skep waar daar geen plek vir hulle kinders is nie.
l) “continue our transformation journey”
Wit verwydering duur voort, maak nie saak hoeveel finansiële skade dit veroorsaak nie. Dis ‘n wanopvatting dat dit oor geld gaan.
As dit oor geld gegaan het sou wit verwydering dadelik by die deur uit vlieg. In werklikheid sal antiwittes hulle besigheid tot op die grond afbrand as dit beteken hulle kan deur die wêreld biologiese blankes verwyder.
m) “with a priority of employment on merit, based on our view of giving employment preference to previously disadvantaged communities.”
Meriete vir antiwittes beteken hulle kies die beste persoon solank daai persoon nie blank is nie.
n) “apologise for the erroneous communication”
Die fout was dat dit uitgelek het. Hulle het nie ‘n enkele stelling terug getrek nie.

Dis-Chem is ‘n voorbeeld van die antiwit denk patroon. Dit werk dieselfde in elke openbare en private instansie, nie net in Suid-Afrika nie, maar in elke Westerse land.
Ons verslaan die antiwit aanval deur die fokus te hou op ons geloof, ons kultuur, ons volk se lyding en op wie ons ware helde is.